Welkom op de thuispagina van de Creatieve Filosofie van Jan Vis. Deze theorie daagt de heersende kosmologie en natuurkunde uit. De ware Oorsprong van de Werkelijkheid ligt in de Beweeglijkheden, Enkelvoudigheden, JanVisdeeltjes, Onbenoembare Deeltjes, of Goddelijke deeltjes. Ontdek hier hoe deze fundering leidt tot de complexiteit van de Kosmos, maar ook tot het diepste inzicht in het Menselijk Bewustzijn (de onaantastbare totaaltrilling) en de Vrije Keuze.
De teksten (1964 t/m 2015) zijn bewust niet auteursrechtelijk beschermd, op grond van de gedachte dat de filosofie, net als de kunst, vrijelijk voor eenieder toegankelijk moet zijn. Dat betekent dat alles, indien gewenst, gepubliceerd en uitgegeven mag worden, al of niet voorzien van commentaar. Wel echter moeten de teksten volstrekt onaangetast blijven en uiteraard moet de schrijver nadrukkelijk en eerlijk vermeld worden.
“Zonder filosofie mist wetenschap RICHTING, zonder wetenschap mist filosofie HOUVAST”
De fundamentele opbouw van de werkelijkheid vindt zijn oorsprong in een 'zee van Onbenoembare Beweeglijkheden', een proces dat zich volledig langs een horizontale as voltrekt. Vanuit deze basis ontstaan geometrische structuren waarbij de eerste fase, tot en met 22 beweeglijkheden, wordt gekenmerkt als een groeiproces. Binnen dit traject evolueert de werkelijkheid van primaire materie (5 t/m 7 beweeglijkheden) naar elementaire materie (vanaf 8 beweeglijkheden), om bij 22 beweeglijkheden uit te komen bij ongrijpbare bouwstenen.
Vanaf dit specifieke punt slaat het proces om in een fase van verdichting. In dit verdichtingsproces transformeert de materie tot steeds complexere clusters, wat uiteindelijk leidt tot de vorming van fysiek leven, de mens en het menselijk zelfbewustzijn.
De werkelijkheid van de beweeglijkheden, waarmee wij ons op het ogenblik bezig houden, is alleen maar te denken. Dat houdt automatisch in dat ik niet kan bewijzen dat de zaken zitten zoals ik denk dat ze zitten. Ik kan bijgevolg niemand zekerheid verschaffen, hoewel ik zelf wel degelijk zeker van mijn zaak ben. Het enige dat ik kan doen is zo genuanceerd de zaak te gaan nadenken. Bij dat zelf nadenken kan mijn gedachtegang over de werkelijkheid als beweeglijkheden dan eventueel als leidraad dienen. Ik ben voor mijzelf zeker van de zaak, maar die zekerheid kan ik niet aan anderen geven. Dat mag ik ook niet proberen. Daarom ben ik er onverschillig voor of ik al dan niet van iemand gelijk krijg. Mijn enige zorg is de werkelijkheid zo helder en genuanceerd mogelijk te beschrijven.
De werkelijkheid wordt bepaald door beweeglijkheden, onderworpen aan oneindigheid / eindeloosheid en eeuwigheid / tijdloosheid. Er is absoluut niets anders dan deze beweeglijkheden zelf.
Uit de eindeloosheid volgt dat er onvermijdelijk altijd beweeglijkheden moeten zijn die gelijkop bewegen en daardoor ten opzichte van elkaar stilstaan. Dit is het Onvermijdelijke Toeval. Alle verschijnselen die 'aan elkaar vastzitten' zijn het gevolg van dit stilstaan t.o.v. elkaar.
❓ Onbenoembare Deeltje vs. Kosmos: Het Onbenoembare Deeltje (de Enkelvoudigheid, het Punt) is de logische Oorsprong, tijdloos en eeuwig. De Kosmos is het gedifferentieerde Gevolg van het horizontale proces van Relatieve Stilstand. Het Ene is er *altijd* geweest, de Kosmos *ontstaat* voortdurend.
De kosmos is gedifferentieerd, maar alles wat gebeurt, is een kwestie van ten opzichte van elkaar stilstaan. De werkelijkheid is een voortdurend ontstaan en vergaan (Steady-State). De wetenschappelijke hardnekkigheid om de Oerknal te omarmen is geen noodzaak, maar een psychisch houvast dat het Dogma van een Begin in stand houdt.
De concrete vastheid van de dingen is een zinsbegoocheling. De ware werkelijkheid is de ijle, onzichtbare, tijdloze en eindeloze, beweeglijke zee van beweeglijkheden.
De opbouw van de werkelijkheid is een geometrisch proces, uitgaande van de gelijke verhoudingen van stilstand t.o.v. elkaar (gelijkzijdigheid), voortkomend uit de Enkelvoudigheid.
Dit is de situatie waarin de gelijke verhouding verbroken wordt, leidend tot de Paradoxale Stilstand en het begrip Trilling.
De overgang van 4 naar 5 beweeglijkheden is cruciaal voor het ontstaan van de waarneembare werkelijkheid.
💡 **Kerninzicht:** De Ruimte (Tetraëder) is **niet** een passieve 'container' (een lege doos), maar een **gevormde structuur** die direct **ontstaat** uit de dynamische wisselwerking van de Vier Beweeglijkheden zelf. De actie van het samenkomen is de oorzaak, de Ruimte is het gevolg.
De overgang naar de **Materie** vereist een Vijfde Beweeglijkheid. Dit is een bijzondere situatie omdat het 5e punt **nooit** zo te leggen is dat **alle** onderlinge verhoudingen gelijk (gelijkzijdig) zijn. Er blijft **altijd één die afwijkend is**.
**Conclusie:** De **Ruimte brengt Materie voort** geheel uit zichzelf, en de afwijkende verhouding bij het vijfde punt is de oorzaak van de verschijnselen.
Om dit te visualiseren, wordt het **bolletjesmodel** gebruikt (middelpunt = beweeglijkheid, raakpunt = stilstand t.o.v. elkaar). Het vijfde bolletje kan slechts drie van de vier raken.
In deze materiële situatie liggen bolletjes 4 en 5 (de 'toppen' van de piramide) **niet tegen elkaar** en staan dus **niet stil** t.o.v. elkaar. Echter, beide staan wel stil ten opzichte van het basisvlak (1, 2, 3).
**Gevolgtrekking:** 4 en 5 staan **tegelijkertijd wel- en niet stil ten opzichte van elkaar. Hieruit komt **het begrip trilling** voort: het ongelijktijdig wel- en niet in beweging zijn binnen het groepje van vijf.
De beweging van 4 t.o.v. 5 introduceert het cruciale begrip **richting**.
Afhankelijk van het **gezichtspunt** van de waarnemer, laat de eerste materiële situatie zich gelden als **wel- en niet-materie**:
De labiele verhoudingen zorgen ervoor dat het groepje afwisselend (of tegelijk) **wel- en niet-materie is. Dit definieert het begrip **grens**: het **tegelijk wel- en niet-materie zijn**. Dit dubbele karakter komt later ook terug bij het verschijnsel **mens**.
De reden dat de Cluster van 8 Beweeglijkheden zo stabiel en volmaakt is, is de vorming van het **interne Rustpunt** in het hart.
Dit centrale punt is **volkomen stilstaand ten opzichte van alle acht** omringende beweeglijkheden. Het Brandpunt fungeert als het **onzichtbare, onbewogen centrum** dat de hele materiële Vorm/Cluster bij elkaar houdt en is de fundamentele voorwaarde voor zijn stabiliteit. Het is de echo van de oorspronkelijke Enkelvoudigheid, nu ingebed in de materie zelf, en is het logische startpunt voor het later ontstane **geestelijke centrum** (het Bewustzijn).
Vanaf het centrale **'brandpunt van bewegingen'** (bestaande uit 8 beweeglijkheden) ontwikkelt het **horizontale proces** zich verder. Dit proces is een onvermijdelijk **verdichtingsproces** dat de basis legt voor de complexere werkelijkheid.
Dit groeiproces leidt, via twee extra stappen en onder specifieke voorwaarden, naar de formatie van het **'ongrijpbare bouwsteentje'**, dat uiteindelijk uit **22 beweeglijkheden** bestaat. Dit bouwsteentje vormt de elementaire eenheid van de verdere opbouw.
De fase van **combinatie** volgt, waarbij deze bouwsteentjes onder bepaalde voorwaarden samenkomen. Deze combinatie is de feitelijke oorsprong van de waarneembare fundamenten van onze werkelijkheid:
➡️ **Van Verdichting naar Leven:** Dit verdichtingsproces, beginnend bij de 22 beweeglijkheden en eindigend in complexe combinaties, is de directe overgang naar **'leven'** en evolueert uiteindelijk tot de **'mens'** en het **zelfbewustzijn**.
De volledige gedetailleerde beschrijving van dit horizontale proces is te vinden in de reeks **'Beweging en Verschijnsel deel 1 t/m 3'** op deze homepage.
Tekst 1: Het systeem A-B-C is de bouwsteen van alle stoffelijke verschijnselen. Er is echter een limiet aan aaneengegroeide systemen: zij zijn instabiel. Alleen door combinatie ontstaat een maximale verdichtingsgraad die standhoudt.
Tekst 2: De trilling van de bouwsteen A-B-C werkt als een slinger: brandpunt A is het rustpunt, B en C zijn de uitslagen. Zodra deze trillingen dominant worden over de materie, ontstaat de basis voor bewustzijn.
Tekst 3 & 4: Bij optimale verdichting treedt verwisselbaarheid op. Dit is de cruciale stap naar leven. De totaaltrilling vormt een beeld, vergelijkbaar met een televisiebeeld dat de buitenwereld intern zichtbaar maakt binnen de structuur.
De sleutel tot begrip ligt in een **kwalitatieve** benadering: het besef dat er **slechts één leven op aarde** is, en dat dit ene leven zich in zijn geheel via opeenvolgende generaties ontwikkelt.
Elke volgende generatie van leven heeft de vorige generatie als inhoud en op die wijze verschuift het leven met het voortgaan van de tijd. De **totaaltrilling** krijgt een steeds **intensiever** karakter.
Tekst 5 & 6: Bewustzijn is geen abstracte mystiek, maar een concreet resultaat van materie. De wetenschap faalt vaak omdat ze probeert te meten wat "niet te bepalen" is. We kunnen de werkelijkheid kennen via het bewustzijn als beeld.
Tekst 7: Levend-zijn en bewust-zijn zijn onderscheiden kwaliteiten. Bewustzijn is het gevolg van een netwerk van samenhangen. Alles in deze fase is ongescheiden onderscheiden.
Het **Zelfbewustzijn** is de unieke fase waarin het Bewustzijn de noodzaak tot **Zelfreflectie** heeft bereikt. Het is het vermogen van het 'Geheel' om zich via het 'Inhoud' bewust te worden van de **eigen totaliteit en de inherente vrijheid**.
Tekst 8 & 9: Een organisme is geen organisatie. Door te 'kloven' (ontleden) vernietig je de samenhang en daarmee het leven. De grootste misvatting is dat weten een gevolg is van waarneming; in werkelijkheid kunnen we pas waarnemen omdát er al weten is.
Tekst 10: De hersenen zijn een door en door samenhang. De wetenschap stuit hier op een leegte omdat men probeert te analyseren waar niet gescheiden kan worden. Zodra de samenhang verbroken wordt, resteert slechts dode materie.
Het ware causale model is: Produceren → Verzorgen → Overleven
De moderne fout sinds de **Verlichting** is de omkering hiervan, wat leidde tot de dominantie van het **mannelijke accent** op Productie, met drie ernstige gevolgen: **Devaluatie van Zorg, Groei als Norm, en Winst is Fictie**.
De focus op Productie en Winst heeft geleid tot een **onzakelijke, chaotische wereld**.
De meest fnuikende cultuurwaan is dat mensen **geregeerd en bestuurd** moeten worden, terwijl de mens culmineert in het **volkomen zelfstandige individu**.
In een **verzorgde wereld** zijn spullen **onvoorwaardelijk beschikbaar** voor iedereen die het **nodig** heeft, in plaats van wie het kan **betalen**.
Verder vindt u op deze homepage o.a. De ontwikkeling van de West-Europese Cultuur. De ontwikkeling van het denken, Een korte schets van de menselijke seksualiteit, Cultuurfilosofische opmerkingen (2015), De Kunst van het Filosoferen, Hoe zit het nou met god?, Geen god, Wat dan?, De Grote Vierslag(Nihilisme, Anarchisme, Socialisme, Communisme), Gedachten over Ontstaan en Bestaan.